पाकिस्तानले वर्तमान समयमा यस्ताे अवस्थाकाे सामना गरिरहेकाे छ, जुन सार्वजनिक र राजनीतिक जीवनमा हिंसाकाे लागि मानिसकाे 'बुमरंग' सिन्ड्रोम भन्ने गरिन्छ - र त्यसपछि स्वीकारोक्ति र औचित्य बनाउने।

फिस्टिकफ्स र मौखिक हिंसा संसारभरिका विधायिकामा सामान्य छन्। तर पाकिस्तानमा, विज्ञान र टेक्नोलोजी मन्त्री फवाद चौधरीले कबूल गर्नकाे लागि एउटा मञ्चकाे प्रयाेग गरे। र उचित ठहराए, एक सामाजिक जमघटमा टिभी एंकरलाई कुटपिट गर्दै उनले अाफ्नाे प्रश्नको जवाफमा जोड दिदै भने,"के राजनीतिक जीवनमा मानिसहरुलाइ बचाउ गर्न सम्मान छैन?"

उनले निशानामा राखे तर त्यो मानिसलाइ होइन जससँग उनले झगडा गरेका थिए - भर्खरको - तर पछिल्लो टिभी एकंर हो, मिडिया नियामक पेमराको बिरूद्ध - च्यानलमा प्रसारित आधारहीन आरोपलाई रोक्न नचाहेकोमा।

राजनीतिमा भाग लिनु भन्दा पहिले टिभी कार्यक्रम एंकरको रूपमा उनले आफ्नो विगतको भूमिका र अभिनयलाइ बिर्से, जबसम्म विपक्षी दलका नेता ख्वाजा असिफले उनलाई यो सम्झना गराएनन्। स्वयं सार्वजनिक जीवनमा एक कट्टर र तयार व्यक्ति हुन्, आसिफलाई सभामा अपमानजनक टिप्पणी गर्नका लागि परिचित छन।

आसिफले अरूलाई ठट्टामा उडाउने सिद्धान्त "तपाईंले के देख्नु भयो" भनेर प्रस्ताव गरे।

मिडिया रिपोर्टले भन्छ कि चौधरीले विधानसभामा अाफ्नाे कबुली / निन्दा / औचित्य गरे। उनले 'एक दिए र अर्काे लिए, सायद' टिभी एंकर एनाबर्सन मुबाशीर लुकमानसँगको सामाजिक जमघटमा लडिरहेको बेला उनले "रेटिंग्सको खातिर सांसदलाई बदनाम गर्ने जनताको लागि जवाफदेहिताकाे माग गरे।"  यद्यपि यो चाहरीका लागि कुनै नयाँ कुरा होइन। गत वर्ष जुनमा, उहाँ अर्को टिभी एन्कर, सामी इब्राहिमसँग त्यस्तो विवादमा संलग्न थिए। त्यस बेला पनि चौधरीले बिर्सिए कि पहिला टिभी एंकरको रूपमा उनी मानिसकाे चरित्र हत्यामा संलग्न रहेका थिए जाे  मन पराउँदैन्थ्ये।

 "त्यहाँ झगडा भएको थियो। सानो लडाई भयो। जस्ताे की सामान्य झगडा । मैले एउटालाई हिर्काएको हुन पनि हुन सक्छ,'जनवरी ५ मा एक टिभी कार्यक्रममा मन्त्रीले भने।

टिभी च्यानल र यूट्यूबमाथि लगाइएकाे आरोपहरू गम्भीर छन्। र उनीहरूले मन्त्रीलाई रीस उठाए, फिस्टफ्समा जानको लागि पर्याप्त। चाैधरीको आफ्नै कथन अनुसार लुकमान "एक महिला मन्त्री र अन्य केटीहरुको अश्लील भिडियोहरु छन्"।

मन्त्रीले भने कि जब उनले यो भिडियोहरू कहाँ छन् भनेर सोधपुछ गरे, लुकमानले मुस्कुराउँदै भनेका थिए कि "मसँग छैन तर कसैले मलाई उनीहरूको बारेमा सूचित गरिसकेका छ।" हिंसा शुरू भएपछि यो हो।

मन्त्रीले एनएलाई भनेका थिए कि "केवल सबै राजनेताहरू उनीहरूका परिवारका लागि उत्तरदायी थिए, तर प्रत्येक एमएनए ०.५ मिलियन मिलियन भोट प्रतिनिधित्व गर्दछ।" तपाइँ कसैलाई जवाफदेही बिना मनपर्ने र रेटिंगको खातिर कसैलाई बदनाम गर्नुहुन्छ। "

'अन्य संस्थाले', जस्तै उनले यसप्रकारकाे मुद्दाहरूबाट निपटनाकाे लागि सेना र न्यायपालिकाकाे नाम लिएनन्।उनकाे आफ्नै “व्यवस्था” रहकाे थियाे। उनले यस कुरालाई कम गरे। तर पीईएमआरएलाई मिडियामाथि अंकुश लगाउने एजेन्सीकाे रूपमा उद्दृत गर्याे केही एजेन्सीहरूले। राजनीतिक असहमति रोक्न पहिलेदेखि नै राम्रो गरिरहेछन्।

उनले आफूलाई अाधा मिलियन जनताको निर्वाचित प्रतिनिधिको रूपमा उभ्याए र प्रश्न गरे कि "राजनीतिज्ञहरुका लागि एउटा पूर्व शर्त हो कि कसैले पनि उनको काम कारवाहीमाथि प्रश्न गर्न सक्ने अधिकार छ।"

उनले सभापतिलाई सरकार र विपक्षी सदस्यहरूको एक विशेष समिति गठन गर्न आग्रह गरे "मिडियासम्बन्धी कानूनमा कार्यान्वयन किन भइरहेको छैन" भन्ने विषयमा विचार गर्न सकाैँ।

विभिन्न संस्थामाथि आक्रमण गर्दै उनले भने कि  संघीय अनुसन्धान एजेन्सीको पीईएमआरए वा साइबर क्राइम विंगले यस्ताे घटनाहरूकाे को नोटिस गरेनन्। जब उनी राजनीतिकज्ञहरूकाे चिन्ता गर्छन, जबकी चिन्ता गरेपछि अदालतले उनीहरुको चासोको बखत अवहेलनामा तुरुन्तै कदम चाल्छ। "

मौखिक ज्यादतीका आरोपी आसिफले यस मुद्दालाई व्यापक परिप्रेक्षमा राखे। उनले भने: "कानूनविद्हरू, न कि मिडिया वा कुनै अन्य संस्था, त्यस्ता घटनाहरूका लागि आफै दोषी छन् भनी मान्छन्।"

उन्होंने कहा कि कानूनविद ऐसी संस्थाओं का उपयोग करते हैं जो राजनेताओं को एक-दूसरे के खिलाफ निशाना बनाते हैं, और जब राजनेताओं को मीडिया में "स्कोर सेट करने" के तरीके के रूप में चर्चा की जाती है, तो खुशी होती है।

उनले भने कि कानूनविद्हरू यस्ताे संस्थाकाे उपयाेग गर्छन्, जुन राजनीतिज्ञहरूलाइ एक अर्काकाे खिलाफ निशाना बनाउन सकुन्। र जब राजनीतिज्ञहरूलाइ मिडियामा  "स्कोर सुल्झाउने" उपायका रूपमा चर्चा गरिन्छ तब उनीहरू खुसी हुन्छन्।

आसिफले भने कि चौधरीको गुनासो वास्तविक छ, "पीटीआई लगायत कुनै पनि पार्टीलाइ विगत १३/१४ बर्षमा चौधरीले अालाेचना गर्न छाेडनन्।